در مقدمۀ این اثر می خوانیم: سفرنامه ها اسناد مکتوبی در شناخت تاریخ روابط خارجی، تاریخ سیاسی، شیوۀ زیستن و فرهنگ عامه نیز به شمار می آیند و از این جنبه نیز بسیار سودمندند. بطور کلی سفرنامه ها به سبب نوع نگارش و موضوع، آمیزه ای از مطالب گوناگونند.

قضاوت درباره هر فرد یا قوم را قاعدتا باید از زبان ناظران آگاه و بی طرف شنید. سیاحان شاهدانی هستند که غالبا قضایا را آن چنان که دیده، وصف کرده اند. به طور نسبی سفرنامه ها از نوشته های سفارشی پر اهمیت تر هستند.

در گذر سال ها، دهه ها و سده ها، ایران به سبب شرایط ویژه جغرافیایی، گذرگاهی طبیعی برای عبور مسافران سه قارۀ اروپا، آسیا و آفریقا بوده است.رهروان بی شماری این سرزمین را با انگیزه ها و خواست های متفاوت دیده اند.برخی از آنها دیده ها و شنیده ها و خاطره های سفر خود را نوشته اند و خواسته و ناخواسته، در ادبیات سفرنامه ای، یادگاری گرانقدر از خود به جای گذاشته اند. به استناد کتاب کتابشناسی ایران، در حدود 2652 سفرنامه دربارۀ ایران توسط خارجی ها نوشته شده است.

سیاحان و سیاستمداران خارجی که به ایران سفر کرده اند، ایران را بیشتر از جنبۀ سیاسی، مردم شناسی و جامعه شناسی توصیف کرده اند. برخی از آنها بیطرفانه گوشه هایی از فرهنگ، آداب و رسوم و شیوۀ زیست ما را به تصویر کشیده اند، برخی دیگر به راه غرض و کژ فهمی افتاده و تصویری نادرست از ایرانیان در سفرنامه های خود ارائه داده اند.

کتاب حاضر که با هدف آگاهی از نوشته ها و دیدگاه های سیاحان ایرانی و خارجی دربارۀ خلیج فارس فراهم آمده، به بررسی خلیج فارس یکی از مهمترین پهنه های ابی در جهان، در گزیده ای از سفرنامه های سفرنامه نویسان ایرانی و خارجی در دوره های گوناگون تاریخی می پردازد.

توضیح از سایت

0 دیدگاهبستن دیدگاه‌ ها

ارسال دیدگاه

© طبق قانون کپی رایت تمامی حقوق مربوط به این سایت محفوظ می باشد و فقط انتشار آن با ذکر لینک بلامانع است.