در امر نگارش سفرنامه آثار فاخری در ادبیات فارسی موجود است که شخص خاطرات سفرهای چندین ساله ی خود را به صورت مکتوب درآورده است و سفرنامه در نتیجه ی سیر و سیاحت های شخص یا اشخاصی به نگارش درآمده. اما سفر کردن برای نگارش یک سفرنامه، امریست حرفه ای و نیازمند پژوهش که در ایران برای اولین بار در دهه ی سی اتفاق افتاد.

عبدالله و عیسی امیدوار، دو برادر پژوهشگر و مستند ساز ایرانی بودند که در پاییز سال هزار و سیصد و سی و سه نخستین سفر حرفه ای خود را با شعار “همه متفاوت همه خویشاوند” آغاز کردند. اولین مرکب سفر برادران امیدوار، موتورسیکلتی بود که با آن به طرف افغانستان رفتند و این وسیله به آنها اجازه می داد تا در مناطق صعب العبور به راحتی سفر کنند. با ادامه ی سفر از افغانستان و هند به طرف جنوب شرق آسیا و اقیانوسیه و عبور از اقیانوس آرام و سیاحت در آمریکای شمالی و جنوبی و سپس سفر به اروپا، مرحله ی نخست سفر آن ها به مدت هفت سال به طول انجامید و در این مدت توانستند با فیلم برداری و نوشتن مقاله و فروش مقاله ها هزینه های لازم برای فاز دوم سفرهای خود به آفریقا را تامین کنند. در مرحله ی دوم سفر وسیله ی نقلیه ی دو برادر ون بود و از مرز ایران و کویت وارد این کشور و سپس عربستان سعودی و از آنجا به آفریقا رفتند.

نتیجه ی سال ها تلاش و سفر در اقصی نقاط کره ی زمین، پیدایش موزه ی برادران امیدوار، فیلم و مستند، مقالات و دست نوشته های معروف است و یکی از مهم ترین دستاورد ها کتاب پیش روست که با عنوان سفرنامه ی برادران امیدوار، داستان این سیر و سیاحت های آنان را به صورت حرفه ای و تخصصی در بر دارد.

عیسی امیدوار (۱۳۰۸، تهران، دروازه دولاب) و عبدالله امیدوار (۱۳۱۰، تهران، دروازه دولاب) دو برادر جهانگرد، پژوهشگر، و مستندساز ایرانی هستند.شعار برادران امیدوار در سفرهایشان «همه متفاوت، همه خویشاوند» بود. در اردیبهشت ۱۳۹۴ یانگهون کواک دبیرکل سازمان شهروند جهانی (World Citizens Organization) از عیسی امیدوار به عنوان نخستین جهانگرد معاصر ایرانی که پیام صلح جهانی را با ایجاد دهکده‌ای جهانی برای مردم دنیا به ارمغان آورده است، تقدیر و چهارمین مدال شهروندی جهان را به او اهدا کرد
0 دیدگاهبستن دیدگاه‌ ها

ارسال دیدگاه

© طبق قانون کپی رایت تمامی حقوق مربوط به این سایت محفوظ می باشد و فقط انتشار آن با ذکر لینک بلامانع است.