کتاب «سفرنامه فتح مکه» با یادداشت‌های حمیدرضا ملتجی، روایتی از رخدادهای مسیر حرکت پیامبر اسلام (ص) به سوی مکه است. این بخش از کتاب، ماجرای رویارویی خالد بن ولید و یاران پیامبر را روایت می‌کند و به موضوع نماز خوف در شرایط جنگی می‌پردازد.
کمین قریش در مسیر مکه
وقتی قریش از حرکت پیامبر اسلام (ص) و یارانش به سوی مکه باخبر شد، خالد بن ولید را با دویست سوارکار به سوی آنان فرستاد. او قصد داشت در کوه‌ها با پیامبر و همراهانش روبه‌رو شود و مانع پیشروی آن‌ها شود.
در میانه راه، وقت نماز ظهر رسید. بلال اذان گفت و مسلمانان پشت سر پیامبر نماز خواندند. خالد بن ولید این صحنه را دید و به فرصتی برای حمله فکر کرد.
نماز خوف و ناکامی نقشه خالد بن ولید
خالد بن ولید با خود گفت که مسلمانان هنگام نماز فرصت کمتری برای دفاع دارند. او تصمیم گرفت در نماز بعدی به آن‌ها حمله کند؛ زیرا تصور می‌کرد آن نماز نیز فرصتی مناسب برای غافلگیری خواهد بود.
در ادامه روایت، جبرئیل حکم نماز خوف را به پیامبر ابلاغ می‌کند. این شیوه نماز، امکان برگزاری نماز را در شرایط خطر و جنگ فراهم می‌سازد. قرآن کریم نیز در آیه ۱۰۲ سوره نساء به نماز در شرایط حضور در میدان جنگ اشاره می‌کند.
با اجرای نماز خوف، مسلمانان توانستند زمان نماز را با شرایط جنگی هماهنگ کنند. به این ترتیب، خالد بن ولید نتوانست نقشه خود را آن‌گونه که می‌خواست اجرا کند.
آشنایی با رویدادهای سفر پیامبر به مکه
این بخش از کتاب، روایتی از دشواری‌های مسیر حرکت پیامبر به سوی مکه ارائه می‌دهد. نویسنده در کنار نقل ماجرای خالد بن ولید، موضوع نماز خوف را نیز توضیح می‌دهد و اهمیت آن را در شرایط جنگی نشان می‌دهد.
اگر به تاریخ اسلام و روایت‌های مربوط به زندگی پیامبر (ص) علاقه دارید، مطالعه این بخش می‌تواند شما را با یکی از ماجراهای نقل‌شده در مسیر حرکت مسلمانان به سوی مکه آشنا کند.
